“نامه به پدر” داستانی کوتاه یا یک رمان نیست . متنی علمی ، فلسفی و مذهبی هم نیست ، به سادگی یک نامه است . نامه پسری به پدرش و این پسر “فرانتس کافکا” است. در این اثر بیش از هر چیز با حقایقی به تمامی عریان ، با صداقتی کم نظیر و تکان دهنده در باب داوری خود و دیگران مواجه هستیم . نامه به پدر گرچه عنوان نامه را با خود دارد ولی در واقع مانیفست اعتراض است به شیوه آموزش پدرسالارانه. کافکا در این کتاب قلب خود را در کف دست می گیرد و خود را برون می ریزد. این کتاب نه تنها يک اثر روانشناسی در ابعاد زیبای هنری بلکه اثری قابل توجه و تامل در مقیاس های آموزشی و دانشگاهی است.